Heb jij al je eigen burger gemaakt?…..

Het is zover, op de Facebookpagina van McDonald’s maak kun je nu jouw eigen burger maken!

Beroemd worden met je eigen creatie. Veel Nederlanders dromen ervan. Bij McDonald’s krijg je binnenkort die kans. Dit filmpje geeft alvast wat inspiratie.

Gewone Nederlanders en ‘Bekende burgers’ vertellen over hun lekkerste burger. Wat zou jij maken? Een burger met mozzarella, kebab, extra scherpe saus, of zelfs met haring?

Grijp je kans en houd de Facebook-pagina van McDonald’s Nederland goed in de gaten. Nog een paar dagen en dan is het zo ver…

Volledige artikel

Onderzoek van Berenschot laat zien dat ‘de klant centraal’, ‘authenticiteit’ en social media dé trends van 2012 zijn. En dat marketeers social media vooral inzetten om hun eigen boodschap te zenden. De mijns inziens belangrijkste verworvenheid van social media, de mogelijkheid tot dialoog met de klant, blijft vooralsnog onderbenut. En marketeers in de industrie gebruiken social media vooral vanwege de kostenvoordelen voor het marketingbudget.

En hiermee is volgens mij weer eens bewezen dat juist marketeers geen kaas hebben gegeten van social media. Voor hen is het gewoon een middel dat ze in staat stelt zoveel mogelijk van hun spulletjes tegen zo laag mogelijke kosten te kunnen wegzetten. Wanneer komen al die marketeers nou eens tot het inzicht dat social media iets wezenlijk anders is dan een folder, advertentie of commercial. Weten ze nou nóg niet dat de macht van communicatie allang niet meer bij de producent (marketeer) ligt, maar bij de consument?

En een holle kreet als ‘de klant centraal’, wat betekent dat nou eigenlijk? Ik merk dat in de zorg de klant ook te pas en te onpas wordt opgevoerd, maar de realiteit laat iets anders zien. Er wordt nauwelijks geluisterd naar de klant (i.c. patiënt).

Want daar gaat het nu echt om. Social media stelt je in staat om heel goed te Luisteren naar je klant. Waar hebben ze het over, hoe praten ze over je merk (of het nou een biertje is of een ziekenhuis), hoe vaak en met wie? Allemaal informatie die je, gratis en voor niks, uit social media kan halen.

Als je nou eerst ’s goed naar je klant (patiënt) gaat luisteren, moet je ’s zien wat dát met je merk doet.

Volledige artikel

Mijn lekkerste hamburger is….

Beroemd worden met je eigen creatie. Veel Nederlanders dromen ervan. Bij McDonald’s krijg je binnenkort die kans. Dit filmpje geeft alvast wat inspiratie.

Gewone Nederlanders en ‘Bekende burgers’ vertellen over hun lekkerste burger. Wat zou jij maken? Een burger met mozzarella, kebab, extra scherpe saus, of zelfs met haring?

Grijp je kans en houd de Facebook-pagina van McDonald’s Nederland goed in de gaten. Nog een paar dagen en dan is het zo ver…

Volledige artikel

O, o, o wat zijn we met z’n allen lekker bezig met social media. En vooral denken dat we hiermee nu allemaal de klant centraal hebben gesteld. Holadiejee! Helemaal okee! Maar is dat wel zo?

Social media is namelijk veel meer dan het inzetten van een hip nieuw medium. Het vraagt om een wezenlijk andere manier van benaderen van je klant. Namelijk als een gelijke. Het modewoord ‘dialoog’ is juist in de mode gekomen dankzij social media. Maar hoeveel organisaties gaan nu daadwerkelijk de dialoog aan op social media? En social media wordt heel vaak geannexeerd door (de afdeling) Marketing. Maar is dat wel helemaal terecht, hoort het daar wel thuis? Marketing heeft vele definities: ‘alles wat een bedrijf doet om de verkoop van producten te bevorderen’, ‘doelmatig en doelgericht beheersen van het productie- en verkoopproces’ en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Wat de definities bindt is het commerciële, het verkopen. En is dat nou de kern van wat social media ons brengt?

Neen! Het kernwoord bij social media is wat mij betreft ‘delen’. En dat is heel wat anders dan het verkopen van zoveel mogelijk spulletjes of diensten.

Dat is ook de reden dat er nog maar weinig écht goede social media-cases zijn. Natuurlijk ook omdat social media er nog maar heel kort zijn, maar vooral omdat een nieuwe manier van communiceren vaak nog op een ‘oude’ manier wordt ingezet. En dat werkt niet, of alleen met heel veel plakband en touwtjes.

Veel organisaties zijn natuurlijk ook nog helemaal niet ingericht om een dialoog aan te gaan met hun klant. En de vraag is zelfs of je in de nieuwe verhoudingen wel moet spreken van een klant-leverancier-verhouding. Het gaat tenslotte om delen, we moeten er allebei wat aan hebben, gelijkwaardigheid is hierbij een wezenlijk begrip.

Tenslotte; veel individuele gebruikers van social media begrijpen het juist héél goed, het delen en het luisteren. Zodra het echter uit naam van het bedrijf gaat, komen er opeens allerlei richtlijnen, protocollen of marketeers op de proppen en gaat het de traditionele kant uit. Volgens mij zijn organisaties veel conservatiever dan de mensen die er werken.

Volledige artikel

Woensdagochtend. Vodafone is door een brand gedeeltelijk uit de lucht. Vervelend, voor Vodafone natuurlijk, maar al helemaal voor al die klanten die nu niet of nauwelijks bereikbaar zijn. Via krant en tv krijg je als klant enigszins zicht op wat er is misgegaan bij de provider. En hoe lang het mogelijk nog kan gaan duren. Maar waar blijft de informatie van Vodafone zelf? Ik ben toch al enige tijd klant en krijg keurig elke maand een mail met het verzoek m’n rekening te betalen. Ze weten dus wie ik ben en hoe ik te bereiken ben. Maar kennelijk voelen ze bij Vodafone niet de behoefte mij direct te informeren als er écht behoefte is aan informatie. Want woon ik in het gebied dat getroffen is? Ben ik nog bereikbaar? Kan ik mailen, sms’en, internetten? Ik heb geen idee, ik word wel gebeld, maar mis ik oproepen? Niemand die mij informeert.

Nu was er vanochtend wel weer een of andere voorlichter van Vodafone die op de radio trots meldde dat social media breed is ingezet om de klant te informeren. Maar hoe dan, met welke informatie? Ik ben redelijk ingevoerd op Twitter en aanverwante media, maar heb nog steeds niets meegekregen. En al die klanten die níet elke dag op social media zitten?

Het doet mij heel erg denken aan de social media-case van het Maasstadziekenhuis; wél communiceren als er goed nieuws te melden is (‘hoera, we zijn nummer 1 in de Social Media Monitor voor de Zorg!’), maar je mond houden als er écht iets te melden valt (klebsiella-bacterie).

Een voorzichtige conclusie van mij is dat ook grote multinationals als Vodafone nog steeds helemaal niets begrijpen van moderne communicatie. Het blijft zenden, zenden en nog eens zenden!

Volledige artikel

Al vaker heb ik het hier gehad over de combinatie zorg en social media. Mijn overtuiging is dat een slimme en transparante inzet van social media de zorg in Nederland op een nog hoger plan kan brengen. En dan heb ik het met name over de rol die de patiënt speelt in het hele zorgproces. Hij  staat eigenlijk nog altijd een beetje aan de zijlijn van zijn eigen beter-worden-proces.

Ik merk het elke keer weer als ik met artsen of verpleegkundigen spreek: social media wordt nog niet écht gezien als een middel om mee te communiceren. Patiënten en hun familie die over de zorg gaan twitteren? Volgens sommigen zou het maar beter verboden moeten worden.

Neem nu Zorgkaartnederland.nl. Een waardevolle toevoeging aan een transparante zorg. Afgelopen week viel er zowel op een bijeenkomst van artsen als op een sessie met hoofdzakelijk verpleegkundigen een tendens te bespeuren van onbekendheid en daarna afkeuring. “Hoe kan een patiënt mij nu beoordelen?” “Iedereen kan zo maar wat opschrijven. En dan ook nog anoniem!”

De Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) daarentegen meldt nu juist dat 97% van de patiënten zelf de keuze wil kunnen maken voor de juiste arts of het beste ziekenhuis. En daar hebben ze natuurlijk de juiste informatie voor nodig. En de behoefte bij patiënten aan goede en onafhankelijke patiënteninformatie groot is, aldus de NPCF. “Daar bieden we met onze website ZorgkaartNederland.nl patiënten bijvoorbeeld gelegenheid om ervaringen uit te wisselen.”

Deze week werd overigens op deze site de 75.000e waardering geplaatst. Dat is toch veel meer dan de meeste artsen denken. Sterker nog, tot mijn verbazing blijkt een groot deel van de artsenpopulatie het hele fenomeen Zorgkaart niet te kennen. Laat staan initiatieven als Drimpy, Iemand zoals ik of Mijnzorgnet. En dat terwijl juist daar voor de beroepsgroep informatie is te vinden van en over hun doelgroep zelf. Wat vinden ze nou goed aan jou als arts en wat kan (nog) beter? Met andere woorden, allerhande middelen die het luisteren naar de patiënt zoveel makkelijker maakt. Waardoor uiteindelijk de zorg veel beter wordt.

Ik hou het voorlopig maar op de onbekendheid van het fenomeen ‘terugpratende patiënt’. Maar de nieuwe generatie artsen weet  gelukkig niet beter dan dat alles gedeeld kan (en misschien wel moet) worden.

Volledige artikel

Laten we nou ’s een keertje  lekker onbekommerd de toekomst in kijken. Wat staat ons allemaal te wachten de komende jaren? Maar als we nou eerst ’s terug te gaan naar 2007. Wie was er toen actief op Twitter (bestond dat al)? Facebook was voor de échte voorlopers en Hyves, tja Hyves was voor scholieren. LinkedIn was nét ontdekt. Als je op een bijeenkomst voorstelde om te linken via dit sociale netwerk was de kans groot dat je potentieel nieuwe relatie je wat glazig aankeek. Kort samengevat: social media bestond nagenoeg niet.

En, vijf jaar later, waar staan we nu? Iedereen zit op LinkedIn, zelf een scholier die ik vorige week sprak, zag het voordeel van dit zakelijke netwerk (wordt LinkedIn de nieuwe Hyves?). Honderdduizenden twitteraars hebben het over van alles en nog wat en de Haagse politiek is door de komst van het microblog wezenlijk veranderd. En Facebook is meer waard dan een willekeurig aantal multinationals bij elkaar.

Dus onbekommerd de toekomst in kijken is een nogal risicovolle onderneming. Maar toch ga ik het doen.

Ik merk steeds vaker de achterhoedegevechten die er in organisaties gevoerd worden. Met man en macht wordt er, meestal vanuit de afdeling communicatie, keihard aan gewerkt om het beeld zoals de organisatie dat zelf graag ziet, naar buiten te brengen. Zonder dat er eerst eens even gekeken wordt hóe er over diezelfde organisatie op de diverse social media wordt gesproken.

Mooi voorbeeld: de voorzitter van de Raad van Bestuur van VU Medisch Centrum, Elmer Mulder blijft maar volhouden dat de deal die het ziekenhuis had gesloten met Eyeworks over het programma ’24 uur: tussen leven en dood’ oprecht en transparant was. De geschonden privacy van één van de patiënten is te betreuren, maar verder is, volgens Mulder, het programma zorgvuldig gemaakt. Als je op datzelfde moment Twitter had gevolgd, had VUmc veel eerder de stekker uit de samenwerking getrokken. Mulder bleef maar rechtpraten wat, in ieder geval volgens de vox populi, zo krom was als een hoepel. En dit alles dan nog los van de vraag of je als ziekenhuis überhaupt een dergelijk programma binnen je poorten toe zou moeten laten.

Nu wil ik niet beweren dat de stem des volks altijd gelijk heeft, maar het leert wel dat organisaties heel anders moeten gaan kijken naar communicatie. De ‘macht’ van communicatie ligt niet langer bij instituties als overheid of zorg (‘Wij vinden dat…’), maar is al een aantal jaren geleden overgenomen door het individu zelf. Dat is geen toekomst, maar realiteit. En de diverse sociale media zijn de middelen waar hij/zij tegenwoordig mee communiceert. Over alles en met iedereen.

Als organisatie moet je je voelhorens dus diep in de maatschappij hebben om effectief te communiceren, vooral met individuen. En inderdaad, laten social media daar nu bij uitstek geschikt voor zijn. Gebruik ze dus,  niet in de toekomst, maar nu! Maar dan wel op de nieuwe manier.

Volledige artikel

Hoe krijgen we weer swing in de economie? Dat is een vraag die velen van ons bezighoudt. Nu heeft ons aller minister van Economische Zaken bij het aantreden van het nieuwe kabinet een negental sectoren benoemd waar ‘de
BV Nederland’ in moet gaan uitblinken. En heeft onze premier geroepen dat Nederland tot de top vijf van kennis-economieën moeten behoren.

Het Toverwoord hierbij is natuurlijk INNOVATIE. Ondertussen zijn wij ruim een jaar verder met het kabinet, tijd voor een tussenstand.

Hoe zit het met het onderwijs? In de regel dé voedingsbodem voor innovatie. Dat wordt mijn inziens meer en meer afgebroken. Korter studeren, en meer betalen bij meerdere studies. Daar bovenop wordt er ook nog eens zwaar bezuinigd op onderzoek. Er gaat veel minder geld naar wetenschappelijk onderzoek dan beloofd in het regeerakkoord. In 2016 wordt er 700 miljoen euro minder besteed dan in 2010! Kortom, aan de basis is het goed mis met de innovatie.

Tel hierbij op dat er momenteel vooral geïnvesteerd wordt in bestaande, grote bedrijven (meestal multinationals) terwijl de échte innovatie per definitie van kleine, jonge bedrijven komt. En daar word je nou niet echt gestimuleerd om ’s flink je nek uit te steken. De spelregels om innovatie en ondernemerschap te stimuleren worden binnenkort zodanig veranderd, dat de kansen voor starters om te slagen in hun concurrentie met multinationals alleen maar kleiner worden. Het gaat om het besluit om de eerste schijf van de WBSO-subsidies (Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk) te verlagen van € 220.000 naar € 110.000.

Bovendien stagneert door het aangescherpte integratiebeleid de toestroom van hooggekwalificeerde kenniswerkers naar Nederland. Een onderwerp waar deze week over gedebatteerd wordt in de Tweede Kamer. Reden voor VNO-NCW en MKB-Nederland om nu eens een positief geluid te laten horen over het onderwerp. ‘Het saldo van de arbeidsmigratie naar Nederland is positief. De oplossing is niet om de grenzen te sluiten. Nederland moet aantrekkelijk blijven voor migranten om de toekomstige tekorten aan personeel, onder meer door de vergrijzing, op te vangen. Dat levert economische groei op en komt ten goede aan de welvaart en het welzijn van alle Nederlanders.’

Samenvattend, wil Nederland de komende jaren écht investeren in innovatie, dan zal er toch een heel ander beleid gevoerd moeten worden! Innovatief is hierbij misschien wel een mooi bijvoeglijk naamwoord.

Volledige artikel

De NS hebben het weer zwaar te verduren dezer dagen. Gestrande reizigers, boze tweede-kamerleden die om het hardst roepen dat de hele top van de NS direct moet aftreden en dan ook nog eens het klassieke zwartepieten met zuster ProRail.

En dan krijg ik via Twitter de vraag: wat doet dit allemaal met het employer brand?

De NS is een interessant bedrijf; een aantal jaren geleden is het welbewust door de politiek gesplitst én verzelfstandigd. Dit allemaal in het kader van marktwerking, het toverwoord van de jaren negentig. Waar vroeger de NS voor alles verantwoordelijk was, is nu de NS verantwoordelijk voor het vervoer van de reizigers en ProRail voor de infrastructuur. En waar het nu steeds mis gaat is met de wissels (ProRail). Vervolgens krijgt de NS de schuld en roept iedereen verontwaardigd dat het nu welletjes is geweest. Het NS-bashen is begonnen.

Waar automobilisten uren gelaten in de file staan, zonder zich te roeren op Twitter of Facebook, is de gestrande treinreiziger een stuk mondiger: hij trekt meteen verontwaardigd zijn of haar twitterscheur open en gooit de ene na de andere #FAIL de virtualiteit in. Begrijpelijk, maar moeten wij ook niet eens accepteren dat een maatschappij nooit 100% kan functioneren.

De NS doet het naar verhouding, ook in vergelijking met de Duitsers (pünktlich) en Zwitsers (‘daar rijden ze altijd op tijd!’) helemaal niet zo slecht. 95% van de treinen rijdt keurig op tijd en als ervaren treinreiziger ben ik over het algemeen tevreden. Ik heb in Peru ‘s 24 uur op een trein staan wachten, niemand werd kwaad, niemand wees met vingers.

Nu gaat er natuurlijk wel degelijk wat mis bij de NS. De communicatie op de stations wil nog wel eens te wensen overlaten. Dat is geheel en al de verantwoordelijkheid van de NS en dat moet heel snel beter worden.

Maar nu weer terug naar het employer brand: als je bij de NS gaat werken, moet je goed begrijpen dat je werkt bij een bedrijf waar de politiek én de burger een uitgesproken mening over hebben. Dat is altijd al zo geweest en zal, zolang de hijgende politiek en de eisende burger zich er mee blijven bemoeien, niet veranderen. De werkgever NS vraagt dus om bijzondere medewerkers, dat is zeker.

Volledige artikel

Advertorial Eindelijk heb je alles in huis voor de Feestdagen, de boom is opgetuigd, jij hebt je feestjurk aan, de cadeaus liggen klaar om uitgepakt te worden en dan kijk je in de spiegel…..  Help, je hebt een Bad Hair Day!

Speciaal hiervoor heeft Andrélon nieuwe stylingproducten geïntroduceerd en deze zijn speciaal bedacht op basis van het resultaat dat jij wilt bereiken.

Er zijn 6 verschillende haarlijnen: Verrassend Volume, Schitterend Steil, Spectaculaire Slag, Fantastische Fixatie, Perfecte Krul en Super Style, maw. voor elk haartype en gewenst kapsel is er een passend product. En op de verpakking staan ook nog tips hoe je, snel en gemakkelijk, een fabulous resultaat krijgt. En op Andrélon.nl kan je terecht voor nog meer tips & trics!

En omdat blogo.nl jou ook een Great Hair Day toewenst kan je een spectaculair Andrélon-stylingpakket winnen, dat zo snel mogelijk bij je wordt thuis bezorgd! Je kunt mee doen tot en met 31 december 2011.

Wat moet je doen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief van shoppen.blogo.nl of hobby.blogo.nl en jouw haar zit met Kerst feestelijk en stijlvol!

Volledige artikel